Mijn visie over de samenleving
In het algemeen ziet mijn visie over de samenleving niet zo
rooskleurig uit. Om eerlijk te zijn moet ik hard nadenken om iets positief te
zeggen over onze samenleving. Samenleving betekend samen leven? Maar dat doen wij toch niet?
Geld
Ik vind persoonlijk dat onze samenleving vooral om geld draait.
Waarom vind ik dat? Wel ik geef een voorbeeld. Tegenwoordig kunnen
de auto's veel te snel rijden. Te snel rijden veroorzaakt ongevallen. Dus dan
denk ik mijn oplossing is de auto's begrenzen. Maar nee want dan kunnen ze geen
boetes meer afnemen voor te snel rijden. Geen boetes = geen geld.
Haast
Ik vind ook dat onze samenleving zo haastig is. In onze
samenleving is alles zo gehaast. Er is weinig rust. Dit liedje, dat iedereen
wel kent maakt dit duidelijk:
Herman Van Veen - Opzij, opzij, opzij
Opzij, opzij, opzij,
maak plaats, maak plaats, maak plaats,
Ik heb ongelofelijke haast.
Opzij, opzij, opzij,
want ik ben haast te laat,
Ik heb maar een paar minuten tijd.
Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en
weer doorgaan.
Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven
staan.
Ik heb ongelofelijke haast.
Opzij, opzij, opzij,
want ik ben haast te laat,
Ik heb maar een paar minuten tijd.
Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en
weer doorgaan.
Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven
staan.
Materialistisch en technologisch
Technologie is in onze samenleving heel belangrijk geworden. We kunnen niet meer zonder technologie. Iedereen wil die nieuwe I phone.
Perfectionistisch
Onze maatschappij is gesteld op perfectionisme. Iedereen wil een
goed uit zien. Als je een beetje anders bent word je bekeken. Niemand is
perfect. Ik denk dat als je altijd streeft naar perfectie je niet kan gelukkig
zijn. Je moet je zelf zijn. Zoals ik vermeld bij mens en zingeving, de sleutel
tot geluk is positiviteit en je zelf zijn.
Als je gezond bent heb je duizende wensen. Maar iemand die ziek is heeft maar een wens, genezen.
Diversiteit
Vroeger woonden er in België enkel Belgen. Nu wonen er mensen van verschillende culturen. Ik vind dit goed want op die manier leren we over andere culturen en meningen, andere geloofsovertuigingen. Ik ben er zeker van dat het secularisatie een groot verschil heeft gemaakt voor bepaalde mensen. Mensen die hier geboren zijn maar bijvoorbeeld niet geloven in het Christendom maar door de secularisatie leren ze het jodendom kennen en hier voelen ze zich tot aangetrokken. Die mensen zullen zich bekeren.
Diversiteit is vandaag de dag een deel van onze samenleving maar toch niet helemaal. niet iedereen gaat akkoord met diversiteit. Dit bewijst het volgende krantenartikel uit de Standaard:
Werknemers met handicap onder-gaan drie keer meer pesterijen
Ongeveer 411.000 werkenden in Vlaanderen hebben een arbeidshandicap. Dat gaat van mensen met een lichamelijke handicap tot mensen met bijvoorbeeld autisme of slechtziendheid, die daardoor moeite hebben om werk te vinden of hun job uit te voeren.
De Sociaal Economische Raad van Vlaanderen (Serv) - het overlegorgaan van vakbonden en werkgevers - peilde bij hen naar de 'werkbaarheid' van hun werk. Het opvallendst in de enquêteresultaten zijn de cijfers over het pestgedrag op het werk. Bijna een kwart van de personen met een zware arbeidshandicap zegt immers gepest te worden. Ter vergelijking: bij mensen met een beperkte handicap is dat 15 procent, bij mensen zonder handicap is dat zo'n 8 procent.
'We zijn daar erg van geschrokken. Daarom vragen we bijkomend onderzoek en maatregelen om dat pestgedrag zo snel mogelijk te keren', aldus ABVV-vakbondsvrouw Caroline Copers, voorzitter van de commissie Diversiteit van de Serv. (wer)
Ik sta alvast positief tegen over diversiteit. Ik vind dat iedereen moet geaccepteerd worden. iedereen verdient een plaats in onze samenleving.
Klagen
Je weet niet hoe rijk je bent als je gezond bent. Een zin die me deet nadenken, als mens zijn we zeer snel ontevreden. Tegenwoordig klagen de mensen alleen maar, maar waarom? Wat is het nut? Er zijn zoveel mensen die het moeilijk hebben.
Op de belbus geraakte ik aan de praat met een slechtziende meneer. Eerst een gewoon praatje maar het draaide al snel uit op een diepgaand gesprek. Hij vertelde mij hoe hij had leren leven met zijn beperking. Hij zei ik ben gelukkig met de kleine dingen die ik nog kan. Hij zei ook de mensen klagen te veel, ze weten niet hoe gelukkig ze moeten zijn omdat ze gezond zijn. Ik vertelde hem dat ik vorig jaar stage liep in spermalie, een school voor blinden en slechtzienden. Dat ik daar beseft heb dat we ind te veel klagen.
Als je gezond bent heb je duizende wensen. Maar iemand die ziek is heeft maar een wens, genezen.
De omgevingscirkels
Anouck Depuydt schuift 5 levensdomeinen naar voren die verbonden zijn met elkaar.
1. zichzelf
2. een andere mens of mensen dichtbij
3. voorwerpen, materialen
4. de sociale omgeving
5. de natuurlijke omgeving
Als je er over nadenkt is verbondenheid de basis voor respect, respect voor alle elementen van de omgevingscirkels. Ik geef een voorbeeld. Als ik met de bus ga ken ik de meeste buschauffeurs, ik ga dus geen eten laten liggen of vandalisme plegen omdat ik mij verbonden voel met die persoon. Die verbondenheid zorgt er voor dat je respect hebt voor die persoon.
We kunnen niet van alle kinderen sterren maken
Op een school van didactische verkenning vond ik een foto met deze quote: "we kunnen niet van alle kinderen sterren maken maar we kunnen ze wel allemaal op hun eigen wijze laten schitteren". Ik vond dit heel mooi. In onze samenleving hebben we allemaal het zelfde beeld voor ogen voor uw eigen kind, een slim kind. Maar deze stelling maakt duidelijk dat ieder kind eigen kwaliteiten heeft en die kwaliteiten moeten worden benadrukt. De kinderen laten schitteren op hun eigen manier met hun eigen kwaliteiten.
Wat is een goede samenleving?
Ik vind dit moeilijk, het eerste wat in me op komt is een minder
egoïstische maatschappij. Want hoe kan je nu een samenleving hebben als
egoïsme heerst? Ik denk ook dat we een samenleving moeten hebben waar het
minder rond geld draait.
Een goede samenleving is een samenleving die samen iets doet aan de opwarming van de aarde, die zorg draagt voor het milieu en dat er voor zorgt dat de volgende generatie ook een respectvolle samenleving kan maken.
Een samenleving moet aan een hangen, een samenleving moet een geheel zijn.
In onze samenleving zijn er heel veel kloven, tussen arm en rijk, zwarten en blanken en nu vooral grote kloven tussen gelovigen en ongelovigen en kloven tussen godsdiensten. Ik vind dat je pas van een samenleving kan spreken als er geen kloven zijn. Hier link ik graag de visie van Paul Verhaeghen aan over neoliberalisme.
Ik heb een droom dat op een
dag op de rode heuvels van Georgia de zonen van vroegere slaven en de zonen van
vroegere slavenhouders naast elkaar kunnen zitten aan de tafel van
broederschap.
Ik heb een droom dat mijn vier kleine kinderen op een dag in een land zullen leven waar ze niet zullen worden beoordeeld op de kleur van hun huid maar op hun karakter.
Een goede voorstelling van een goede samenleving is het Rijnlandmodel. Dit model stelt een overheid die zich actief bezig houd met milieu, ruimtelijke ordening, onderwijs en sociale vraagstukken. hier vind u een link naar een artikel die de 21ste eeuwse invulling van het Rijnlandmodel weergeeft.
http://www.tijd.be/opinie/analyse/Wij_blijven_achter_ons_Rijnlandmodel_staan.9488170-2336.art?ckc=1
Een goede samenleving is een samenleving die samen iets doet aan de opwarming van de aarde, die zorg draagt voor het milieu en dat er voor zorgt dat de volgende generatie ook een respectvolle samenleving kan maken.
Een samenleving moet aan een hangen, een samenleving moet een geheel zijn.
In onze samenleving zijn er heel veel kloven, tussen arm en rijk, zwarten en blanken en nu vooral grote kloven tussen gelovigen en ongelovigen en kloven tussen godsdiensten. Ik vind dat je pas van een samenleving kan spreken als er geen kloven zijn. Hier link ik graag de visie van Paul Verhaeghen aan over neoliberalisme.
Iemand die veel aan de kloof tussen zwarten en blanken en armen en rijken wou doen
was Martin Luther King jr. Ik citeer een deel uit zijn speech op 28
augustus 1963.
Ik heb een droom dat mijn vier kleine kinderen op een dag in een land zullen leven waar ze niet zullen worden beoordeeld op de kleur van hun huid maar op hun karakter.
Een goede voorstelling van een goede samenleving is het Rijnlandmodel. Dit model stelt een overheid die zich actief bezig houd met milieu, ruimtelijke ordening, onderwijs en sociale vraagstukken. hier vind u een link naar een artikel die de 21ste eeuwse invulling van het Rijnlandmodel weergeeft.
http://www.tijd.be/opinie/analyse/Wij_blijven_achter_ons_Rijnlandmodel_staan.9488170-2336.art?ckc=1
Paul Verhaeghen
Paul Verhaeghen is een klinisch psycholoog. Paul Verhaeghen gaf een toespraak over neoliberalisme. Neoliberalisme betekend dat we in een samenleving leven waar alles een product is. Volgens Paul Verhaeghen hangt dit samen met meritocratie ( iedereen is verantwoordelijk over zijn eigen succes en mislukkingen). Paul Verhaeghen heeft een uitgesproken mening over de samenleving en eerlijk gezegd een goede mening. Zijn mening over de samenleving dit mij nadenken. Er zijn een paar dingen uit zijn toespraak waar ik mijn mening over zal uiten.
Niet zo lang geleden werd de maatschappij bepaald door het samenspel tussen minstens vier dimensies: het politieke, het religieuze, het economische en het culturele – waarbij het politieke en het religieuze luik de doorslag gaven. Vandaag zijn al die dimensies verdwenen: politiekers zijn voer voor Geert Hoste, over de religie kunnen we best zwijgen en iedereen is kunstenaar. Er blijft maar één dominant discours meer over, met name het economische. Wij leven in een neoliberale samenleving waarin alles een product geworden is. Bovendien gaat dit gepaard met een koppeling aan de zogenaamde meritocratie, waarbij iedereen verantwoordelijk geacht wordt voor het eigen succes of de eigen mislukking – dit is de mythe van de self made man. Als je slaagt, heb je het aan jezelf te danken, als je mislukt ook en het belangrijkste criterium is winst, geld – het moet opbrengen, dat is de boodschap.
Volgens mij is er inderdaad maar 1 dominante dimensie over, economie. We leven voor geld en ik denk niet dat dat de bedoeling is.
We leven voor onzelf, om iets waar te maken in onze samenleving. Alles draait om geld, maar we zijn er in opgevoed en we beseffen het niet.
het neoliberalisme heeft ondertussen onze identiteit ingekleurd, waardoor het nagenoeg onzichtbaar geworden is.
Een voorbeeld van de onzichtbaarheid van neoliberalisme is een deeltje de toespraak.
En vorige week (21 jan 2012) konden we in de krant lezen dat zelfdoding Vlaanderen 600 miljoen euro per jaar kost, en dat dit een ernstige bedreiging voor de economie wordt. Hoe ziek moet een maatschappij zijn om zelfdoding uit te drukken als economische kost? Welke graad van blindheid is er nodig om niet te beseffen dat de zaken omgekeerd liggen: dat men de onleefbaarheid van een louter economisch gestuurde maatschappij kan afmeten aan het aantal drop outs, met zelfdoding als meest definitieve vorm daarvan?
We denken er inderdaad niet bij na maar het is wel zo, zelfdoding kost de economische maatschappij misschien veel geld maar misschien is die economische maatschappij wel de oorzaak van al die zelfdodingen. mensen die zelfmoord plegen omdat het economisch niet lukt, dat ze niks kunnen bereiken in hun leven. (in onze maatschappij betekend iets bereiken veel geld verdienen, een goede job hebben ) deze mensen hebben het gevoel dat ze geen deel kunnen uitmaken van een economische maatschappij.
Na het lezen van het volledige verslag vind ik dat we iets moeten doen aan het neoliberalisme. er moeten veranderingen gebeuren op politiek vlak, dat is duidelijk Maar war niet zo duidelijk is dat er ook verandering moet komen bij ons zelf. Zoals Paul verhaeghen zegt: "we zijn ervan overtuigd dat de oorzaak buiten ons ligt, dat er ergens een magische pil is of een nieuwe Führer die ons zonder eigen inspanning zal verlossen van onze kwaal en van het kwade. Niet dus. En we beseffen nauwelijks dat we daarmee exact hetzelfde doen als wat we onze politici verwijten.".
=> Sinds het neoliberalisme.
Deze afbeelding geeft weer dat als je wil vooruitgaan je afhankelijk bent van de economie. het is ook zo. Het neoliberalisme zorgt hiervoor.
Niet zo lang geleden werd de maatschappij bepaald door het samenspel tussen minstens vier dimensies: het politieke, het religieuze, het economische en het culturele – waarbij het politieke en het religieuze luik de doorslag gaven. Vandaag zijn al die dimensies verdwenen: politiekers zijn voer voor Geert Hoste, over de religie kunnen we best zwijgen en iedereen is kunstenaar. Er blijft maar één dominant discours meer over, met name het economische. Wij leven in een neoliberale samenleving waarin alles een product geworden is. Bovendien gaat dit gepaard met een koppeling aan de zogenaamde meritocratie, waarbij iedereen verantwoordelijk geacht wordt voor het eigen succes of de eigen mislukking – dit is de mythe van de self made man. Als je slaagt, heb je het aan jezelf te danken, als je mislukt ook en het belangrijkste criterium is winst, geld – het moet opbrengen, dat is de boodschap.
Volgens mij is er inderdaad maar 1 dominante dimensie over, economie. We leven voor geld en ik denk niet dat dat de bedoeling is.
We leven voor onzelf, om iets waar te maken in onze samenleving. Alles draait om geld, maar we zijn er in opgevoed en we beseffen het niet.
het neoliberalisme heeft ondertussen onze identiteit ingekleurd, waardoor het nagenoeg onzichtbaar geworden is.
Een voorbeeld van de onzichtbaarheid van neoliberalisme is een deeltje de toespraak.
En vorige week (21 jan 2012) konden we in de krant lezen dat zelfdoding Vlaanderen 600 miljoen euro per jaar kost, en dat dit een ernstige bedreiging voor de economie wordt. Hoe ziek moet een maatschappij zijn om zelfdoding uit te drukken als economische kost? Welke graad van blindheid is er nodig om niet te beseffen dat de zaken omgekeerd liggen: dat men de onleefbaarheid van een louter economisch gestuurde maatschappij kan afmeten aan het aantal drop outs, met zelfdoding als meest definitieve vorm daarvan?
We denken er inderdaad niet bij na maar het is wel zo, zelfdoding kost de economische maatschappij misschien veel geld maar misschien is die economische maatschappij wel de oorzaak van al die zelfdodingen. mensen die zelfmoord plegen omdat het economisch niet lukt, dat ze niks kunnen bereiken in hun leven. (in onze maatschappij betekend iets bereiken veel geld verdienen, een goede job hebben ) deze mensen hebben het gevoel dat ze geen deel kunnen uitmaken van een economische maatschappij.
Na het lezen van het volledige verslag vind ik dat we iets moeten doen aan het neoliberalisme. er moeten veranderingen gebeuren op politiek vlak, dat is duidelijk Maar war niet zo duidelijk is dat er ook verandering moet komen bij ons zelf. Zoals Paul verhaeghen zegt: "we zijn ervan overtuigd dat de oorzaak buiten ons ligt, dat er ergens een magische pil is of een nieuwe Führer die ons zonder eigen inspanning zal verlossen van onze kwaal en van het kwade. Niet dus. En we beseffen nauwelijks dat we daarmee exact hetzelfde doen als wat we onze politici verwijten.".
Deze afbeelding geeft weer dat als je wil vooruitgaan je afhankelijk bent van de economie. het is ook zo. Het neoliberalisme zorgt hiervoor.
Moderniteit en postmoderniteit
Moderniteit
Sind de 16de eeuw is er veel veranderd. De Nieuwe Tijd, er is een nieuwe manier van denken en doen. de Duitse socioloog Max Weber omschreef deze periode als een rationalisering van het maatschappelijk handelen. hij bedoelt hiermee het proces waarbij verschillende domeinen van het maatschappelijk handelen (arbeid, economie, industrie,... ) zo methodisch mogelijk en planmatig mogelijk georganiseerd worden om een steeds grotere efficiëntie en een steeds hoger rendement te kunnen bekomen. Een voorbeeld hiervan is de industriële revolutie.
Deze revolutie had toen positieve gevolgen voor de rijkere mensen, de arme mensen verdienden zeer weinig geld en leefden in slechte omstandigheden. Maar onze samenleving heeft er wel uit geleerd. Door de revolutie leven we nu een luxe samenleving in vergelijking met vroeger. het had dus een positief gevolg voor onze samenleving maar ook een negatief gevolg. Onze samenleving nu draait enkel om een hoger rendement, meer verdienen. in onze samenleving willen we meer en meer.
Dit lijde tot het fenomeen van de verzuiling. Zo creëerde het christendom ook haar zuil / verhaal om de mensen een houvast te bieden. Een voorbeeld hiervan zijn de vele katholieke scholen en ziekenhuizen.
Postmoderniteit
Er komt een einde aan de moderniteit. postmoderniteit betekend dat de radicalisering van de moderniteit verder gezet word. Er is niet langer 1 omvattend verhaal de vroegere kerk die de macht had) maar er is een veelheid aan verhalen ( gelovig, niet gelovig,...) Dit fenomeen noemen we secularisatie, alles wat vroeger onder invloed van de kerk stond is nu een zelfstandig domein geworden.de domeinen staan nu afhankelijk van een levensbeschouwing. Secularisatie gaat gepaard met pluralisme. Dit betekend dat er andere culturen ingroeien in onze samenleving.
Deze revolutie had toen positieve gevolgen voor de rijkere mensen, de arme mensen verdienden zeer weinig geld en leefden in slechte omstandigheden. Maar onze samenleving heeft er wel uit geleerd. Door de revolutie leven we nu een luxe samenleving in vergelijking met vroeger. het had dus een positief gevolg voor onze samenleving maar ook een negatief gevolg. Onze samenleving nu draait enkel om een hoger rendement, meer verdienen. in onze samenleving willen we meer en meer.
Door de rationalisering van het maatschappelijk handelen veranderde ook heel veel op vlak van politiek, wetenschap en economie. deze vlakken hingen niet langer vast aan de allesoverheersende religieuze orde. Hierdoor had de maatschappij de uitdaging om zelf in te staan voor de zingeving en uitbouw van een leefbare wereld. Vanaf dat moment hangt wetenschap niet meer vast aan de kerk, politiek staat los van de kerk. Hierdoor ontstaan uiteenlopende plannen en meningen over de uitbouw van een leefbare wereld die idealen van vrijheid, gelijkheid en solidariteit willen realiseren. Voorbeelden hiervan zijn het kapitalisme, het communisme, het liberalisme, het socialisme, het positivisme,...
Dit lijde tot het fenomeen van de verzuiling. Zo creëerde het christendom ook haar zuil / verhaal om de mensen een houvast te bieden. Een voorbeeld hiervan zijn de vele katholieke scholen en ziekenhuizen.
Postmoderniteit
Er komt een einde aan de moderniteit. postmoderniteit betekend dat de radicalisering van de moderniteit verder gezet word. Er is niet langer 1 omvattend verhaal de vroegere kerk die de macht had) maar er is een veelheid aan verhalen ( gelovig, niet gelovig,...) Dit fenomeen noemen we secularisatie, alles wat vroeger onder invloed van de kerk stond is nu een zelfstandig domein geworden.de domeinen staan nu afhankelijk van een levensbeschouwing. Secularisatie gaat gepaard met pluralisme. Dit betekend dat er andere culturen ingroeien in onze samenleving.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten